ALAYCI KUŞ

Serinin son kitabı pek umduğum gibi çıkmadı. İlk iki kitaptaki hareketi, aksiyonu bulamadım. Belki bu kitap tek olsaydı ve ona göre okusaydım beğenirdim. Ama Açlık oyunları ve Ateşi yakalamak çıtayı o kadar yükseltti ki, hayal kırıklığı kaçınılmaz oldu benim açımdan..

Kitap seni alıp götürmüyor. Nasıl desem, bir alıyor bir bırakıyor, saman alevi gibi yani, istikrarlı bir sürükleyiciliği yok. Ama sonlara doğru hareketlenmesi ve tahmin edilmesi güç bir sonla bitmesi de takdir edilecek bir yanı hikayenin.

Katniss diğer kitaplarda olduğundan çok çok daha fazla yaralanıp hastanede yatıyor.Hikayenin yarısını hastanede geçiriyor desem yeridir.Ama bu sefer fiziksel hasarlarının yanısıra girdiği bunalımlar da oldukça fazla. Belkide bu yüzden sıkıldım ben. Hastaneleri de hiç sevmem zaten.) Kim sever diyeceksiniz ama benimki hastalık derecesinde!

Bir de dikkatimi çeken bir şey oldu kitabı okurken. Diğer kitaplarda da vardı bu ama bu kitapta biraz fazla vurgulandığından yazma ihtiyacı hissettim. Hikayede vuku bulan her felakette Katniss kendini suçluyor. Tamam bazı olaylara istemeden de olsa sebep olduğu doğrudur. Ama Katnisinki bu boyutta değil. Gökte uçan kuş ağaca çarpsa, ölse, Katniss hemen moda bağlıyor kendini, ''benim yüzümden oldu'' diye. Kedinin patiği mazgala sıkışsa, ben yaptım diye oturup ağlayacak! Bu boyutta olunca kabahat üstlenme durumu, haliyle inandırıcılığını kaybediyor. Hatta bir noktadan sonra komik gelmeye başlıyor..

Kitabı bu kadar eleştirdim, kötümü yani diye sorarsanız; 'asla' derim. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Zaten seriye başladıysanız mecbur okuyacaksınız o ayrı tabi .)  Kitap güzel ve okumaya değer, sadece ilk iki kitapla karşılaştırdığımda biraz sönük kalıyor, demek istediğim bu... Üç kitap arasında birbirlerine göre puanlama yapmaya çalışsam şöyle olabilirdi;

• Açlık Oyunları - 10
• 
  
• Ateşi Yakalamak - 8,5
• 
  
• Alaycı Kuş - 5.5